Afscheid

‘Kijk jongen, zo een heeft opa ook gehad.’
‘Echt? Mals! Wat is het?’
‘Een Mac Pro van de laatste generatie. Snelste computer ter wereld. Toen.’
‘Wat is een kom-pjoe-tur?’
‘Daarmee deed je wat je nu met je Snap doet. Berichten versturen, surfen, muziek luisteren, films kijken.’
‘Had je daar zo’n groot apparaat voor nodig?’
‘Nou, je kon er ook films op monteren, animaties maken, foto’s bewerken, of websites ontwerpen. Boeken. Architecten gebruikten hem en regisseurs. Ik kon er ook de lampen mee bedienen en de vaatwasser aanzetten en zo.’
‘Wat ik nu op mijn Snap doe? Zit er nou echt een stekker aan? Is dat ding ernaast geen zonnepaneel?’
‘Nee, dat is het scherm. Dat kocht je er los bij.’
‘Mals! Het heeft ook nog ‘toet-sen-bord en muis’ zie ik. Bediende je hem daarmee? Niet met een siri?’

‘Alles met het toetsenbord.’
‘En daarna wist hij wat hij moest doen?’
‘Nee, je moest het iedere keer opnieuw doen. Er was een extensie die AppleScript heette en daarmee kon je hem dingen zelf laten doen. Maar als er iets veranderde, dan moest je dat zelf in AppleScript aangeven.’
‘Hoeveel tijd was je daar niet mee kwijt?’
‘We wisten niet anders. Nu is alles anders, hè. Maar toen zette ik met de hand foto’s in mapjes.’
‘Echt? Ging dat niet vanzelf?’
‘Ja. Als je een stukje Engels in een bericht had stonden er meteen kringeltjes onder, dan dacht hij dat je allemaal fouten maakte.’
‘Echt honds. Maar daarna wist hij het?’
‘Nee, dat was allemaal voor Arti, hij leerde er helemaal niets van. Hij onthield niets van wat je vaak deed, hoe je het wilde bewaren, waar hij het moest bewaren, waar je graag naar luisterde, waar je vaak heen ging. Moest je allemaal zelf onthouden. En van dat toetsenbord kreeg je pijn in je polsen.’
‘Dat jullie nog werk voor elkaar kregen. Hij maakte dingen niet gemakkelijker, maar ingewikkelder.’
‘Hahaha, ja, het is nu een stuk eenvoudiger geworden. Arti komt van ‘artificiële intelligentie’, kunstmatige intelligentie. Dat was het einde van die apparaten als die Mac Pro. Nu voorspelt je Snap al wat je doet voor je het doet.’
‘Bestaat dat bedrijf van die Mac Pro nog?’
‘Ja, dat was Apple. Ze zijn als eerst opgehouden computers te maken. Iedereen dacht dat het toen met ze afgelopen was. Toen kwamen ze met Arti,  dat zit nu in jouw en mijn Snap. En in de Serf op zolder die alles regelt via de siri.’
‘Ik snap het.’
‘Grapjas.’
‘Zullen we hem kopen? Hij is maar honderd euro met alles erbij.’
‘Och jongen toch, oma ziet me al aankomen met ‘dat stoffige ding’. Ik heb niet eens stopcontacten in ons huis.’
‘Ik dacht dat je het wel leuk zou vinden.’
‘Laten we voor die honderd euro twee ijsjes kopen. Oké?’
‘Mals. Opa?’
‘Ja, jongen.’
‘Wat is een vaatwasser?’

Jack Bender

@Nouwja

DELEN
Vorig artikelPro
Volgend artikelEen slechte film

3 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

*