Ik zit eigenlijk al maanden op de wip: zal ik nou (weer) een echte programmeertaal leren om zelf apps voor de iPad te ontwikkelen, of laat ik het toch maar aan anderen over? Op zo'n moment van twijfel koop ik meestal een boek om me beter te informeren. In dit geval bijvoorbeeld Head First iPhone Development (Pilone & Pilone, O'Reilly Press), maar dat is het toch niet. Enerzijds omdat het voor mij te simplistisch is, anderzijds omdat je vroeg of laat toch voor het blok gezet wordt. Het blok dat Objective C heet en - ofschoon echte programmeurs het tegendeel zullen beweren - voor mij te symbolisch, te abstract is.

Vroeger heb ik veel HyperCard geprogrammeerd, de boeken staan nog in de kast. ‘HyperTalk 2.0: The Book’ en ‘The Complete HyperCard 2.2 Handbook’, een legendarisch werk van Danny Goodman daterend uit 1993, 18 jaar geleden! HyperCard werd ‘gekilled’ in 1997 meen ik, toen Apple zelf ook bijna krakend tot stilstand kwam.
Was programmeren maar zo simpel als toen, zou je denken. Maar dat blijkt bij nader inzien toch mee te vallen. Het stokje werd destijds al overgenomen door SuperCard (dat nog steeds bestaat: http://www.supercard.us/home.html), en later werd het paradigma van stacks en cards (stapels en kaarten) samen met een deel van de syntax ook overgenomen door Runtime Revolution Ltd.

RunRev zoals dat bedrijf nu heet, zetelt in Schotland en brengt inmiddels een complete IDE (Integrated Development Environment) op de markt met de naam LiveCode. Je kunt LiveCode draaien op MacOSX of Windows en complete applicaties ontwikkelen voor deze platforms en Linux. Maar het gaat sinds kort verder: naast webapplicaties (Browser plugins) behoren ook iOS (iPad, iPhone) en Android inmiddels tot de doelgroep. Kijk, nu wordt het interessant.

Om het ontwikkelplatform te promoten, heeft RunRev momenteel een mooie aanbieding. Je bestelt een licenti...

[ Meer... ]

Het is natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind de iPhone 4 toch met stip de meest stijlvolle smartphone die je kunt kopen. Het oog wil ook wat. En daarom is het zo zonde om met een hoesje of een ‘bumper’ het design te verstoren.
Maar die dingen hebben een belangrijke functie, namelijk te voorkomen dat je gadget uit je vingers glijdt en op de grond belandt. Dat schijnt bij voorkeur te gebeuren als de ondergrond van beton of natuursteen is. Mocht het toch voorkomen dan is de kans op een gebroken ‘achterruit’ aanzienlijk kleiner.

Toch kan de meegeleverde bumper mij niet bekoren. Daarom na enige maanden talmen toch maar via internet een achterwandje besteld. Of eigenlijk twee: één van ‘geborsteld staal’ mèt Apple logo en opschrift en een ander met een soort nep-krokodillenleer. Kennelijk ben ik niet de enige met deze interesse, want je kunt inmiddels kiezen uit tientallen andere modellen. Je kunt het zo gek niet bedenken: kurk, bloemetjes, happinez, je nationale vlag, alles is er. Een complete huisindustrie waar Jonathan Ives waarschijnlijk een beetje mismoedig zijn schouders bij ophaalt. Ik miste alleen een mooi notenhouten dessin.

De bestelling werd afgerekend met PayPal en binnen 2 weken lag het pakje uit HongKong op de deurmat. Keurig!

Omwisselen van de achterruit bleek een eitje te zijn met behulp van de onvolprozen handleiding op iFixit en passende kruiskopschroevendraaier (de PH00 van de profi-serie van het merk Lux past net, maar een maatje fijner zou eigenlijk nog beter zijn).

Nou zal de lezer denken: maar dan heb je het mooie design toch verknald met dat nep-krokodillenleer? Ja en nee. Je ziet toch vooral de voorkant en de zijkanten.Deze achterkant geeft het toestel net die extra grip die een ramp kan voork...

[ Meer... ]

(It’s the software, stupid)

Met de iPad 2 die als warme broodjes over de toonbank gaat en de kaartjes voor de WWDC in 12 uur uitverkocht denk ik dat Apple alle redenen heeft voor tevredenheid. Intussen gonst het op internet alweer van de speculaties over een vertraging van de iPhone5. De een zegt dat het prima zou zijn om pas in het najaar een iPhone 5 te lanceren zodat Apple dan wat meer tijd heeft om met een baanbrekende vernieuwing op de markt te komen. De ander denkt dat dat juist de concurrentie in de kaart speelt omdat tijd en tijdigheid immers kritische factoren zijn op een markt die zo in beweging is.

Er is voor allebei iets te zeggen. Maar los van het feit dat het pure speculatie is dat een nieuwe iPhone een paar maanden opschuift, spelen er wellicht heel andere factoren mee.
Zoals de productie en levering van kritische componenten in voldoende hoeveelheden: touchscreens, flashgeheugen om maar wat te noemen. Ook zal Apple misschien de kat uit de boom willen kijken bij ontwikkelingen als 4G/LTE (sneller mobiel internet) en Near Field Communication (directe transacties van apparaat naar apparaat, met als mogelijke toepassing het gebruik als virtuele chipknip).

Maar een belangrijke factor kan zijn dat de iPhone 4 qua hardware misschien nog niet urgent aan vervanging toe is. De retina display, de camera’s en de processor kunnen de concurrentie met alle Samsungs, HTC’s en Motorola’s nog prima aan. Je kunt wel een dual-core processor willen die vlotjes door Garageband heen zoeft, maar de vraag is: ga je dat überhaupt op een smartphone doen? Apple heeft dat prima begrepen en niet voor niets de iPad uitgebracht. Die heeft het scherm oppervlak om al die leuke dingen ook echt op te draaien.

Daarentegen is de iOS interface zelf veel meer aan een belangrijke ‘make-over’ toe. Zoals verbetering van de wijze waarop Multi-tasking nu werkt. Een handiger beheer en configuratie van Apps dan alleen de simpele mapjes en schermen die iOS4 nu te bieden heeft. Een mogelijkheid...

[ Meer... ]

Nu de iPad 2 zijn entree gemaakt heeft, dient de vraag zich aan: upgraden of niet? De term upgraden is niet helemaal op zijn plaats, want er is technisch gesproken natuurlijk sprake van vervanging, niets meer en niets minder. Het woord ‘upgraden’ betekent hier ‘opwaarderen van de eigen gebruikservaring’.
Er zijn best een paar redenen om te upgraden. De iPad 2 is beduidend sneller en voelt lichter en compacter aan dan zijn voorganger. Voor mij kan de ondersteuning van HDMI een belangrijk argument zijn. Dat maakt de iPad 2 tot een ideaal presentatie apparaat, als de beeldkwaliteit op het externe scherm in orde is.
De volgende vraag laat zich raden: welke uitvoering? Met Wifi of 3G? De 3G variant is duurder, maar wat misschien belangrijker is, je kiest dan automatisch voor nog een 3G abonnement. Die handige Prepaid-constructies uit de USA zijn hier kennelijk nog niet in de breinen van de marketeers doorgedrongen. Nu is 20 of 30 euro nog te overzien als het je enige internet abonnement is, maar dat is natuurlijk met een iPhone niet het geval. Een lichtpuntje aan de horizon lijkt echter het nieuwe iPhone abonnement van T-Mobile te zijn. De website is er niet duidelijk over (wanneer zijn websites van telecom-providers wel duidelijk? Nooit!), maar in de tekst wordt melding gemaakt van ‘hotspot functionaliteit’. Kijk, dan praten we ergens over, althans wanneer ze daarmee bedoelen dat je de iPhone eindelijk als personal hotspot kunt gebruiken. Van een belletje met T-Mobile’s klantenservice werden we niet veel wijzer, maar ik ga er vooralsnog van uit dat T-Mobile eindelijk de weg terug heeft gevonden.
Er is dan alleen nog de begrenzing van 1 GByte per maand aan dataverkeer. Weliswaar komt mijn 3G gebruik met de iPhone 4 nooit boven de 250 MByte – toch al weer een verdubbeling ten opzichte van de iPhone 3G - , maar met een iPad kan het ineens hard gaan. En kom je over de grens dan kun je de rest van de maand blijven internetten, maar met 64 Kbps zul je niet veel meer kunnen dow...

[ Meer... ]

Sinds eind november ben ik de gelukkige bezitter van een iPad. En vaak stellen mensen mij de vraag: wat doe je nou met zo’n ding? Voegt het iets toe, kun je er iets mee wat je eerder niet kon en toch altijd al gewild hebt? Tijd voor een tussenstand.

Eerst even een omgevingsschets. Aan de ene kant ben ik als blogger, publicist, automatiseerder en Apple-addict natuurlijk geen ‘gemiddelde’ iPad gebruiker. Voor de meeste lezers van het MacFan blog gelden andere gebruiksdoelen en verwachtingen. Aan de andere kant kan ik met enige bescheidenheid wel zeggen dat ik kritisch ben, zowel ten opzichte van mijn eigen verwachtingen als wat fabrikanten beweren. En tenslotte ben ik via de iPhone al gewend aan een touch-interface.
Om niet te vervallen in een eindeloze opsomming van toepassingen en wat daar in de praktijk van terecht komt, heb ik een selectie gemaakt.

Waar ik de iPad heel prettig voor vind is websurfen, bekijken van video en foto’s, en lezen van nieuws, e-books en PDF’s. Geen verrassing hier, het zijn zaken waarmee de iPad wordt aangeprezen. Het navigeren door een website is veel handiger en leuker met een aanraakscherm. Tekst niet goed leesbaar? Even inzoomen. Toch heb ik nog wel een suggestie voor verbetering in de vorm van een digitale leesliniaal. Vergelijkbaar met het vergrootglaasje dat verschijnt als je de invoegcursor ergens wilt plaatsen, maar dan instelbaar qua grootte, vorm en vergrotingsfactor. Je beweegt je vinger over een stukje pagina en erboven of eronder verschijnt een vergrote versie; ook leuk om details van foto’s te bekijken zonder het overzicht te verliezen.

Het creëren en verwerken van documenten is een ander verhaal. Het is duidelijk dat Apple dit niet als favoriete toepassing ziet, ofschoon de iWork apps voor de iPad van uitstekende kwaliteit zijn. Tekstverwerken met Pages gaat nog wel want je kunt voor serieus typewerk een echt toetsenbord aankoppelen. Jammer is alleen, dat je dan wel eerst de iPad uit zijn hoes moet halen (wie gebruikt hem...

[ Meer... ]