Wat betekent privacy nog in de snelle Web 2.0 wereld waarin iedereen elkaar door middel van korte status updates op de hoogte houdt van waar diegene is en wat diegene doet? Privacy is niet langer opt-in, maar opt-out geworden.

Apples nieuwe privacyvoorwaarden, Ping, Twitter, Facebook, Google, allemaal gaan ze ervan uit dat je gegevens graag deelt met de rest van de wereld. En niet alleen online services slaan deze gegevens op; denk aan mobiele locatie gegevens die 1 jaar lang bewaard worden en de ov-chipkaart waarvan alle reis gegevens 7 jaar lang bewaard worden.

Wordt privacy een product van de commercie, iets wat je in de nabije toekomst kunt kopen als je maar genoeg geld hebt, of is privacy zelf eigenlijk maar een uitvinding van de nieuwerwetse maatschappij? In de oertijd was het tenslotte handig dat de hele stam alles van jou wist, dit was nodig om te overleven.

Voor mij is privacy een kwestie van de beheersing over mijn gegevens. Ík moet degene zijn die bepaalt wie wat van mij weet, en een of ander bedrijf moet niet zomaar mijn gegevens kunnen verkopen. Mijn vrienden mogen bijvoorbeeld best vaak weten waar ik ...

[ Meer... ]

Heel vaak kijken mensen verbaasd wanneer ik ze vertel dat ik, als meisje, iets met computers doe. En dan ook nog de technische kant ervan, namelijk programmeren. Helemaal gek is dat natuurlijk niet: weinig meisjes hebben tenslotte interesses in de technische richting. Wat ik me afvraag is hoe dat komt. Afgelopen week zag ik de volgende comic: http://zs1.smbc-comics.com/comics/20100516.gif die het speelgoed aanwijst als oorzaak van het verschil. In zekere zin heeft deze comic wel gelijk. Voor meisjes bestaat speciaal meisjes speelgoed en hoewel dit speelgoed steeds meer features krijgt wordt het daardoor niet perse technischer.

Mijn computerspelletjes van vroeger waren de "meisjes spellen" zoals Roller Coaster Tycoon en de Sims. Mijn interesse voor de achterkant van de programma's waar ik mee speelde kwam pas toen ik een webpagina wilde maken op een profielensite waarbij ik niet alle functies mocht toepassen die ik wilde. Mijn oplossing was om dan zelf maar een website te maken en deze profielensite door te linken naar mijn eigen site.

Het zou mooi zijn als meer meisjes zo'n trigger zouden krijgen. Groepen als Girl Geek Dinner proberen dit te stimuleren. Dit etentje wordt ongeveer elke 3 maanden georganiseerd, meestal in Amsterdam. In juni is de eerste aflevering in Utrecht. Vrouwelijke technici houden er als rolmodel een laagdrempelige lezing. Voor meiden van middelbare school leeftijd (<18 jaar) is entree zelfs gratis.
Zelf ben ik eerder langs geweest als toeschouwer en op de aankomende Girl Geek Dinner zal ik een korte lezing geven over de security conference eth0.

Wat voor mij waarschijnlijk het grootste verschil heeft...

[ Meer... ]

De Amerikaanse talkshow van Ellen DeGeneres haalde onlangs wereldwijd het nieuws omdat zij een parodie had gemaakt op een iPhone-reclamespot. In het satirische filmpje liet Ellen, uiteraard tot groot vermaak van haar publiek, zien hoe moeilijk het is om de iPhone te bedienen met dikke vingers en zonder bril op. Apple sprong er direct bovenop met een boze brief: sommige kijkers zouden kunnen denken dat de iPhone moeilijk te gebruiken is en blijf eens heel snel van onze beschermde merknamen en ontwerpen af.

De daarop volgende show had Ellen nogmaals een item. Ze bood uitgebreid haar excuses aan, zowel richting Apple als naar Steve Jobs, mr Macintosh, uiteraard nadat ze het filmpje eerst nog een keer vertoond had.

Ik vind Apples reactie wel erg kleinzielig. Het lijkt alsof het bedrijf bang is voor mensen die eigen versies maken van Apples ideeën. In de internetcommunity zijn zulke virals juist het bewijs dat een merk leeft en de aandacht trekt. Denk aan de actie om posters van de politieke partijen te bewerken als een wedstrijd. Uiteraard kan dat posters opleveren met een negatieve uitstraling, maar de makers bedoelen er vaak niets anders mee dan puur vermaak. In alle gevallen krijgen de partijen aandacht. De reclamewereld kent niet voor niets de slogan ‘het geeft niet hoe er over je gepraat wordt, als ze maar over je praten.’

Apple zou blij moeten zijn dat het bedrijf vrijwel niets hoeft te doen om de aandacht te trekken. Elk Apple-nieuwtje trekt een boel aandacht, zeker als het gaat om het verbieden van een filmpje. Dat hebben ze eigenlijk erg goed voor elkaar.

Als computergebruikers hebben wij vele vrijheden. Op onze Macs kunnen we als enigen legaal de drie grootste besturingssystemen installeren, onze laptop is overal inzetbaar en op internet hebben we de beschikking over een ongekende hoeveelheid content, informatie en media. Helaas zijn deze vrijheden, en dan vooral de laatste, in gevaar.

De grootmachten Europa, Amerika, Japan en nog tientallen andere landen zijn namelijk bezig met een handelsverdrag. Dit verdrag is oorspronkelijk bedoeld om de handel in namaakproducten zoals hele goedkope mp3-spelers die sprekend op iPods lijken te verminderen. Echter staat in dit verdrag ook een heel belangrijk ander onderdeel, namelijk een onderdeel over het internet. Daar willen dezelfde grootmachten namelijk het (illegaal) downloaden van door auteursrechten beschermde films en muziek uitbannen. Dit raakt niet alleen onze vrijheden, maar ook de werkwijze van de bedrijven die internettoegang verzorgen. Op dit moment functioneren de internet providers als een soort postbedrijf. Ze kijken niet naar wat de gebruiker met zijn verbinding doet, ze zorgen alleen dat er internet is.

ACTA wil dit veranderen. Er zijn verschillende versies uitgelekt, en sinds ongeveer een maand zijn nu ook de officele documenten openbaar. Straks moeten de providers een boete betalen als er een vermoeden kan zijn (let op de bewoording, 'kan zijn') dat hun gebruikers auteursrechtelijk beschermde content downloaden. Om die verantwoordelijkheid waar te maken moet de provider heel secuur gaan kijken naar ons internetgebruik. Weg privacy! De schadevergoedingen kunnen oplopen tot in de miljoenen euro's.

ACTA gaat verder dan de huidige Nederlandse wet. Zodra jij een cd koopt en deze op de computer zet, ben je auteursrechtelijk beschermd werk aan het kopiëren. Onder ACTA is dat strafbaar, terwijl de huidige Thuiskopiewet het toestaat. Onder ACTA is het weghalen van DRM-beveiliging niet meer legaal. Veel mp3-spelers kunnen deze bestanden straks niet meer afspelen. Afzonderlijke ...

[ Meer... ]

Sinds 2007 ben ik trotse eigenaar van een MacBook Pro. Voor school had ik een computer nodig en zodra ik deze MacBook zag was het liefde op het eerste gezicht. Ik moest dan wel overstappen naar een nieuw besturingssysteem, maar ik ging er vanuit dat ik daar slim genoeg voor zou zijn. Gelukkig kon ik verder alle eventueel voor school benodigde programma’s gewoon gebruiken want, werd me verzekerd, Windows werkt ook gewoon op een Mac.

Binnen een week had ik het besturingssysteem onder de knie, en sindsdien ben ik enorme fan van heel OSX. Meerdere keren heb ik mijn keuze voor Mac moeten verdedigen tegenover Windows- of Linux-liefhebbers. Zij zeggen bijvoorbeeld ‘Macs zijn veel te duur' of 'Macs zijn te gesloten'. Ik blijf erbij dat ze heerlijk werken.

Andere geluksvogels kríjgen een MacBook Pro, zoals de leraren op mijn school. Gek genoeg dwingt de opleiding ze om er een ander OS op te installeren, want het cijfer-invulsysteem werkt alleen via Internet Explorer.

Het zou veel nuttiger zijn om dit soort triviale programma’s cross-platform ontwikkelen, zodat de gebruiker zelf het besturingssysteem kan kiezen. In een ideale situatie zouden computers niet verkocht moeten worden met een standaard besturingssysteem. De gebruiker kan dan zijn computer zowel op hardware als softwaregebied volledig samenstellen naar zijn individuele behoeften.

Natuurlijk zit er een keerzijde aan deze ideologie die Apple maar al te goed kent. Als het besturingssysteem losstaat van de hardware, moet het in principe op alle hardware kunnen werken. Dat verplicht de fabrikant om het besturingssysteem op alle hardware af te stemmen. Zou Apple die weg inslaan, dan heeft het bedrijf niet meer in de hand hoe de software precies op alle kleine verschillen in de hardware reageert. De kwaliteit van het besturingssysteem zal dan achteruitgaan.

Apple kiest de andere weg, zoals te zien is aan de iPhone en de iPad. De bijna obsessieve controlemodus van Apple is in deze apparaten pas echt duidelijk voor de cons...

[ Meer... ]