Het komt nooit meer goed met Flash op de iPhone en dat hoeft ook niet, blijkt uit een blogpost van Walter Luh. Hij zou er iets van kunnen weten, want hij heeft zowel bij Apple als bij Adobe gewerkt als software-ontwikkelaar op het Flash-platform. Pardon, Platform, want daar zit 'm volgens Luh de crux: Adobe houdt vast aan Flash als een fenomeen dat op alle hardware een vergelijkbare ervaring moet bieden, Flash als de drijvende kracht achter het mobiele internet. En daar denkt Apple inmiddels anders over dan in 2006, toen de ontwikkelaars van de iPhone veel moeite staken in een Flash-toepassing op de toen nog supergeheime smartphone van Apple.
Luh brengt in herinnering hoe Apple de iPhone aanvankelijk aanprees als hét toestel voor mobiel internet, zonder App Store. Wie iets wilde ontwikkelen, moest er maar een webapp van maken. En tijdens de conceptie van die oer-iPhone kwam Apple tot de vaak genoemde conclusie dat Flash het toestel te traag maakt.
Het kan zonder, concludeert Luh met Apple. Die 140.000 Apps staan niet voor niets in de digitale winkel. Voor ontwikkelaars die zich de afgelopen jaren op Flash en actionscripts hebben gestort, heeft hij trouwens ook nog een advies: schakel over op zijn nieuwste product, de Corona SDK. Net als Adobes komende versie van Flash Professional is dit een alternatieve ontwikkelomgeving voor de iPhone met gereedschap waar Flash-liefhebbers zich direct bij thuisvoelen.
Luh belooft dat een designer met Corona in staat is een App te bouwen, dus zonder een iPhone-codeerdeskundige in te huren die de weg kent in Objective c. Als hij voet aan de grond krijgt, zal het aantal applicaties voor iPhone, iPod touch en iPad dus snel oprukken in de richting van de 200.000 en daar voor...

[ Meer... ]

Wat doe je met zo'n iPad, vragen veel computergebruikers zich af? Buiten de gebaande paden treden, is het antwoord. Je zou er bijvoorbeeld heel leuk Monopoly op kunnen spelen in je vakantieverblijf zonder de doos mee te sjouwen en al helemaal zonder gedoe met verloren pionnen en kanskaarten. Of talloze andere bordspellen, legt Andrew Lim uit in een boeiende blogpost. Hij heeft er ook een plaatje bij gefabriekt:

Ik zie het al helemaal voor me: Mens-erger-je-niet op de iPad, inclusief subtiel vals spelen door andermans pion op te schuiven. Voor sommigen is het misschien lastig dat ze de dobbelsteen niet meer kunnen manipuleren. Mijn tip voor de spellenfabrikanten: neem vooral een optie op om de digitale dobbelsteen te vervangen door een exemplaar in real life.
Lim schetst voor de echte tech-liefhebbers ook nog een verfijnde manier op Scrabble te spelen met een combinatie van de iPad en iPhones. Lees!

WD is niet de eerste die een usb 3.0-schijf in de winkel heeft liggen; Freecom was de Amerikanen eind 2009 voor.
Ook al kun je deze schijven niet op volle snelheid gebruiken, ze werken wel met een Mac. De meegeleverde kabel past aan de computerzijde in elke usb-poort. Ook een gewone micro-usb kabel kan dienst doen, al schakelt de schijf dan direct over op de usb 2.0-snelheid.
Ben je nu aan een externe harde schijf toe, dan kost het je enkele tientjes extra om voorop te lopen. Het is natuurlijk maar de vraag of je nieuwe aanschaf nog meetelt als je aan een Mac met usb 3.0 toe bent.
Op de afbeelding hieronder zie je links de usb 3.0-poort en rechts de connector van de kabel die bij de nieuwe standaard hoort. De vijf extra pinnetjes links staan apart van de 'oude' micro usb-connector.

Het was natuurlijk te verwachten: mobiele harde schijven met een opslagcapaciteit van 640 GB. Maar wie zou de eerste zijn die ermee op de markt komt voor een aanvaardbare prijs? Is het Western Digital, Hitachi, Samsung, Seagate of Toshiba? Mis, en toch weer niet. Uit een van de vijf grote fabrieken moet het schijfje in de behuizing komen. Toch mocht Europa's trots met Nederlandse wortels Freecom de vlag hijsen.
De concurrentie houdt het nog op maximaal 500 GB, maar deze week slingerde Freecom als eerste draagbare modellen van 640 GB op de markt. Ze zijn er zowel in de ToughDrive-versie die je zonder schade mag laten vallen (niet van al te hoog...) als in de ultradraagbare XXS-variant van 155 gram. Aan de behuizing zie je verder niks nieuws.

Alleen het roze model blijft hangen op een bescheiden opslagruimte van 250 GB. Alsof vrouwen er geen behoefte aan zouden hebben om 128.000 liedjes, 425.000 foto’s of 140 volledige DVD’s op zak mee te dragen. Natuurlijk wel, dus is eenvoudig te voorspellen dat de 640 GB-modellen voor de Mac-gebruikster ook snel bij het design-gevoelige LaCie en zakelijke concurrent WD zullen opduiken.
De grote vraag bij deze opslagmonsters is natuurlijk hoe snel ze werken en welke temperaturen ze bereiken bij intensief gebruik. Mochten we daar ervaring mee opdoen, dan lees je dat later in MacFan.

Wat gebeurt er naast het harde nieuws nog meer in het Nederlandse en Belgische Apple-wereldje? Hebben we bij de productie van de komende MacFan iets ontdekt dat we nu al met de lezers willen delen? Is er aanleiding voor extra bespiegelingen vanwege de jongste berichten uit Apples hoofdkwartier in Cupertino? Hebben we een gadget in handen dat de MacFan niet zal halen, maar waarover we wel iets op kunnen merken?
Dergelijke onderwerpen plus een mengeling van persoonlijk oordeel, bespiegelingen en ervaringen komen aan de orde in het MacFan-weblog.
Lezers van het weblog kunnen natuurlijk reageren, maar zoals je dat van MacFan kunt verwachten, gelden er een paar spelregels. Pittige opinies zijn welkom, maar scheldpartijen niet. Iedereen die al eens wat heeft geschreven in ons forum, kan nu al een reactie kwijt. Aan de anderen vragen we om je eerst te registreren als gebruiker.
Net als het tijdschrift is het blog een gezamenlijke productie van MacFan-medewerkers. We beginnen voorlopig met drie schrijvers, maar we sluiten niet uit dat de vingers van andere MacFan-medewerkers ook gaan jeuken.