Gemak

Bonus-, Vip-, Airmails- en Bibliotheekkaart; ANWB-, Gamma- Makro-, Staples-, Sligro-pas; ING-pas en creditcard; ov-chipkaart: het verzamelde plastic kost me elk jaar een nieuw portemonnee. En uren aan zwetend wroeten bij de kassa of scanpaal, omdat het pasje ergens achter zit of op een andere plek teruggestopt. Of in de zak van een broek die in de wasmand ligt. Ooit leek het me geweldig om al die lidmaatschappen, inschrijvingen en functionaliteiten op één pasje te zetten. Maar gebruiksgemak komt met een prijs.

Met Apple Pay en PassBook zou je in theorie (vanaf de iPhone 6-serie) het merendeel van je pasjes kunnen afschaffen. De nfc-chip maakt hem ook geschikt als ov-chipkaart. Concertkaarten en trein- en vliegtickets hoef je niet meer af te drukken, korting en spaarpunten verzamelen, afrekenen in de Bijenkorf of Apple Store, het kan allemaal met je digitale Moleskine.

De prijs van het gebruiksgemak is niet veiligheid. In principe is je telefoon niet minder veilig dan een portefeuille. Als je die verliest ben je ook alles kwijt. Een iPhone heeft zelfs als voordeel dat je hem kunt uitpeilen, blokkeren of zelfs wissen. Dus, wat is er dan op tegen? Gebruiksgemak is een schone zaak en brengt de mensheid veel vermaak. Apple zorgt ervoor dat foto’s die ik met mijn iPhone maak automagisch op mijn MacBook verschijnen. Mijn contacten en berichten zijn altijd synchroon en ik kan op mijn iPhone belangrijke, geselecteerde documenten inzien. Waar ik heengesurft ben, wachtwoorden die ik aanmaak, ik kan er overal bij. In ruil daarvoor moet ik erop vertrouwen dat Apple voorzichtig met mijn gegevens omgaat, ze niet misbruikt en ze proactief beschermt tegen misbruik door anderen.

En daar begint het. Je moet wel heel veel instanties, bedrijven en organisaties tegelijk gaan vertrouwen om alles met één apparaat af te handelen. Erg goed doen die hun best namelijk niet, met de overheid als moedeloosmakend dieptepunt. Hoeveel privacygevoelige ICT-projecten zijn daar al niet mislukt. Met een Kamervoorzitter die niet weet wat ICT betekent. Met zorg-ambtenaren die inloggen met het wachtwoord ‘Hallo2014’ (dat gelukkig elk jaar verandert, al heb ik een vermoeden wat hun wachtwoord na 1-1-2015 is).

O. Ik vergis me. De prijs van gebruiksgemak is wél veiligheid. Digitale veiligheid. Dus tot dat geregeld is, koop ik voorlopig elk jaar een nieuwe portemonnee.

Jackanoniem.jpg

@Nouwja

2 REACTIES

  1. Heerlijk! Slechts één bankpasje met een oppervlak dat slechts het derde is van een iPhone 6. En een portemonnee met voldoende cash.
    Verder niets, nada, niente. Geen zorgen om digitale veiligheid bij betalingsverkeer etc. Geen gewapper met pasjes.

    En Apple vertrouwen als het gaat om mijn digitale veiligheid? Vertrouwen is goed, maar (mijn) controle is beter….

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

*